შესავალი

1989-1994
თავი I: კონფლიქტის გენეზისი.
1.1 საბჭოთა კავშირის დაშლა, რუსეთის მცდელობა, შეინარჩუნოს გავლენა ყოფილ საბჭოთა რესპუბლიკებზე, დსთ-ის შექმნა;
1.2 საქართველოს მხარის მიმართ დამოუკიდებელი პოლიტიკის გატარების მცდელობა;
1.3 საერთაშორისო ინსტიტუტების ჩართულობა.

1994-1999
თავი II: „გაყინული“ კონფლიქტები.
2.1 ზოგადი მიმოხილვა
2.2. კონფლიქტის ზონებში მიმდინარე პროცესები.

1999-2008 გაზაფხული
თავი III: ანტიქართული პოლიტიკის გააქტიურება.

2004-2008
თავი IV: ვარდების რევოლუციის შემდგომი პერიოდი.

2008, იანვარი-28 ივლისი
თავი V: სამშვიდობო ფორმატების კრიზისი და მოვლენების ესკალაცია.

2008, 29 ივლისი - 06 აგვისტო
თავი VI: შეარაღებული პროვოკაციების ინტენსიფიკაცია და სამხედრო აგრესიის მომზადება.

2008, 07 – 17 აგვისტო
თავი VII: სრულმასშტაბიანი საომარი მოქმედებების ინსპირირება.

2008, 18 აგვისტო – 08 ოქტომბერი
თავი VIII: საქართველოს ტერიტორიების ოკუპაცია; ოკუპაციის შედეგების “დაკანონება”, ლეგალიზების მცდელობა.

2008, 08 ოქტომბერი – 2009 წელი
თავი IX: საერთაშორისო თანამეგობრობის, საქართველოს მეგობარი ქვეყნებისა და წამყვანი საერთაშორისო ორგანიზაციების რეაქცია რუსულ აგრესიაზე.

დასკვნა